บทที่ 30 30

ก๊อกๆๆ

เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้นรัวๆ ก่อนที่ภาคินจะผลักประตูเข้ามาโดยไม่รอคำอนุญาต ทนายความหนุ่มเดินถือแฟ้มเอกสารและแฟลชไดรฟ์ขนาดเล็กเข้ามาด้วยสีหน้าขึงขังจริงจัง เขาปรายตามองสภาพเพื่อนรักที่ดูไม่ได้เลยพลางถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

"มึงจะทำตัวเป็นหมาขี้เรื้อนไปถึงเมื่อไหร่วะไอ้ติณณ์ บริษัทมึงจะไ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ